o gün atamadığımsadece bir kep değildi
üzerimdeki hüzündü..
"Peki ya şimdi ?" diye sordu Gregor kendi kendine ve karanlıkta etrafına bakındı. Çok geçmeden artık hiç mi hiç hareket edemediğini farketti. Buna şaşırmadı, esas o ana kadar bu incecik bacaklarıyla gerçekten de yerinden kımıldayabilmesini olağandışı buldu. Öte yandan kendini öncesine göre daha rahat hissediyordu. Gerçi bütün vücudu ağrıyordu, ama bu ağrılar giderek hafifliyordu ve sonunda hepten geçicek gibi geliyordu ona.Sırtındaki çürümüş elmayıve tümüyle yumuşak tozla örtk yangılı bölgeyi hissetmiyordu bile.